„Tokom šest sati, u nedjelju 20. septembra, cijeli Beograd postao je pozornica. Ili, preciznije, 60 „mikro-scena“. U kulturnim prostorima i barovima, privatnim stanovima i na ulicama, pozorišna zajednica Srbije izvela je niz predstava, razgovora i projekcija. Publici je bila podijeljena mapa, a posjetioci su bili pozvani da sami kreiraju svoj mali festival, krećući se od prostora do prostora i oblikujući vlastitu rutu kroz grad.

Sve je to organizovano povodom činjenice da ove godine Beogradski internacionalni teatarski festival (BITEF) slavi 60 godina postojanja. Ali, iako je atmosfera bila prikladno slavljenička, ovaj događaj nije bio dio zvaničnog festivalskog programa. On se odvijao na drugom mjestu.

Ovo je bio ne:BITEF, nezvanična gerilska akcija koja je okupila veliki dio pozorišne zajednice Srbije, zajedno sa nekoliko istaknutih međunarodnih gostiju. Bivši umjetnički direktor BITEF-a Ivan Medenica razgovarao je sa njemačkim rediteljem Thomasom Ostermeierom. Još jedan bivši direktor festivala, Nikita Milivojević, družio se sa Milom Rauom. Dramaturškinje i izvođačice Maja Pelević i Olga Dimitrijević sjedjele su ispod nepotrebno ogromnog spomenika Stefanu Nemanji u centru Beograda i izvele čin antiperformansa.

Nela Antonović iz Teatra Mimart izvela je šest sati dugu performativnu akciju na otvorenom, u znak počasti Franku Castorfu, koja je uključivala sirovo meso i lažne zmije. (Bilo je toliko vruće da je ljepilo u njihovim cipelama počelo da se topi.) Nikola Knežević, redovni saradnik Florentine Holzinger, šetao je gradom obučen kao policajac, u omaž predstavi Bros. Romea Castelluccija. Pussy Riot je bio u gradu i radio nešto. (Još uvijek nisam sigurna šta je Pussy Riot zapravo radio.)

Ja sam vodila projekciju predstave LOVE Alexandera Zeldina, mada se, sasvim prikladno, duga prezentacija o Zeldinovom radu koju sam pripremila na kraju svela na niz mikro-prezentacija.

Kao što je više od jedne osobe tog dana komentarisalo, najveći problem bio je hronični FOMO, odnosno osjećaj da propuštate nešto važno.“ — Natasha Tripney

Pročitajte više u Substack tekstu Natashe Tripney.